هزینه های غیر عملیاتی

هزینه های غیر عملیاتی اغلب هزینه ای است که یک شرکت باید برای انجام برخی تعهدات پولی متحمل شود. به غیر از این ، گفته می شود که این هزینه ها هنگام بررسی درآمد خالص یک شرکت در هر دوره معین ، نقش اساسی دارند.

هزینه های غیر عملیاتی چیست؟

در اصل ، هزینه های غیر عملیاتی می تواند به عنوان هزینه هایی که مربوط به عملیات اصلی یک شرکت نیست توضیح داده شود و در صورت درآمد ثبت شود. به طور معمول ، می توان این هزینه ها را از سود عملیاتی یک شرکت برای تعیین درآمد بالقوه آن کم کرد.

همچنین ، چنین هزینه هایی به عنوان هزینه های جانبی یا حادثه ای شناخته می شوند و تمایل به هزینه های مکرر مانند پرداخت بهره ، هزینه مبادله ارز و غیره دارند. با این وجود ، هزینه های غیر عملیاتی اغلب شامل هزینه هایی است که در بروز تا حدودی غیر معمول و نامنظم هستند. به عنوان مثال ، هزینه های متحمل شده در هنگام بازسازی یا سازماندهی مجدد ، اتهاماتی که به موجودی منسوخ و غیره پرداخت می شود ، اغلب به عنوان هزینه های غیر عملیاتی رفتار می شوند.

لازم به ذکر است که ضبط هزینه های غیر عملیاتی به طور جداگانه هم برای ذینفعان و هم برای سرمایه گذاران بالقوه مفید است. این به آنها کمک می کند تا تصویری واضح و دقیق از تعهدات مالی شرکت کسب کنند و به برآورد درآمد احتمالی کمک می کنند.

نمونه هایی از هزینه های غیر عملیاتی

بسته به نوع صنعت ، یک شرکت ممکن است انواع مختلفی از هزینه های غیر عملیاتی را متحمل شود. در اینجا برخی از متداول ترین نمونه های هزینه های غیر عملیاتی-

• هزینه بهره
• اتهامات موجودی منسوخ
• هزینه مشتقات
• هزینه تجدید ساختار
• از دست دادن دارایی
• خسارات وارده به آتش سوزی
• هزینه شناور
• هزینه های حل و فصل دادخواست
• نوشتن مطالب دریافتی یا موجودی
• نوشتن دارایی های نامشهود
• سلب مالکیت اموال
• اصول حسابداری تغییر یافته
• تخفیف در صدور سهام و بدهی ها
• استهلاک هزینه های اولیه.

صرف نظر از این ، برای درک مؤلفه های هزینه های غیر عملیاتی و میزان موفقیت آنها ، افراد نیز باید با محرومیت ها آشنا شوند. به عبارت ساده ، هزینه های ناشی از فعالیت های اصلی در لیست هزینه های غیر عملیاتی گنجانده نشده است.

محاسبه هزینه های غیر عملیاتی

می توان با مراجعه به صورت مالی یک شرکت ، هزینه های غیر عامل یک شرکت را محاسبه کرد. همانطور که بحث شد ، چنین هزینه هایی بر اساس صورت درآمد شرکت ثبت می شود و ایده متمایز در مورد هزینه های ریشه در فعالیت های غیر از عملیات اصلی ارائه می دهد.

برای درک بهتر درمان هزینه های غیر عملیاتی ، به این گزیده در زیر نگاهی بیندازید.

نکته قابل توجه ، هزینه های غیر عامل یک شرکت از سود عملیاتی آن کم می شود تا درآمد بین مالیات یا EBIT را مشخص کند. پس از آن ، مالیات برای محاسبه درآمد خالص سالانه شرکت ارزیابی می شود.

اهمیت هزینه های غیر عملیاتی

قبل از آشنایی با نقش مهم هزینه های غیر عملیاتی ، باید از مزایای گزارش همان به طور دقیق آگاه شد.

برای شروع ، با اعلام هزینه های غیر عملیاتی در صورتهای مالی ، صاحبان مشاغل به این روشهای زیر سود می برند-

1. ایجاد پیوند اعتماد با ذینفعان موجود و بالقوه از طریق معاملات شفاف.
2. اعلام هزینه های غیر عملیاتی مانند-مزایای کارمندان ، پاداش ، بهره وام و غیره تمایل به افزودن ارزش به اعتبار مالی یک شرکت دارد.
3. از جمله هزینه های عدم فعالیت در صورت درآمد یک شرکت به صاحبان مشاغل این امکان را می دهد تا گزارش مالی دقیق تر و شفاف تری تهیه کنند. به نوبه خود ، به آنها کمک می کند تا درآمد آینده را به دلایل عملی ارائه دهند.

گفته می شود ، نقش برجسته هزینه های غیر عملیاتی به شرح زیر است-

• • هزینه های غیر عملیاتی در تجزیه و تحلیل عملکرد یک شرکت مفید است و همچنین به برآورد درآمد بالقوه آن کمک می کند.
  • سابقه مفصلی از هزینه های غیر عملیاتی به مدیریت کمک می کند تا هزینه های غیرمجاز را شناسایی کند. با تنظیمات لازم ، مدیریت می تواند هزینه های غیر ضروری را به طور مؤثر کاهش دهد.

  با این وجود ، برای استفاده بیشتر از اطلاعات مربوط به هزینه های غیر عملیاتی ، افراد باید آن را به یک نکته برای طبقه بندی دقیق هزینه ها تبدیل کنند.

  هزینه های غیر عملیاتی در مقابل هزینه های عملیاتی

  داشتن یک ایده عادلانه در مورد تفاوت های اساسی بین هزینه های عملیاتی و غیر عملیاتی ، ضبط دقیق آنها را آسانتر می کند.

  هزینه های عملیاتی به عنوان هزینه هایی که برای انجام یک سرمایه گذاری تجاری به آرامی ضروری تلقی می شود ، تعریف می شود. اگرچه چنین هزینه هایی بخشی از فرآیند تولید اصلی را تشکیل نمی دهد ، اما در مورد فروش محصولات یا خدمات در بازار بسیار حیاتی هستند.

  از طرف دیگر ، هزینه های غیر عملیاتی هزینه هایی است که از تعهدات مالی خاص یک شرکت ناشی می شود و بیشتر مربوط به عملیات اصلی آن نیست. اکنون ، چنین هزینه هایی می تواند یک اتفاق منظم باشد یا به سمت غیرمعمول متمایل شود.

  لازم به ذکر است که هر دو نوع هزینه برای سنجش مهارت یک شرکت مفید است و به عنوان یک شاخص قدرتمند عمل می کند. به طور معمول ، هزینه های عملیاتی قابل کنترل در نظر گرفته می شوند و طبق نیاز می توانند به راحتی تنظیم شوند. از طرف دیگر ، هزینه های غیر عامل بیشتر به دلیل وقوع نامنظم آنها کنترل می شود و اغلب آن را به ارزیابی مدیریت نمی رساند.

  همچنین ، بین طبقه بندی دو هزینه در صورتهای مالی تفاوت قابل توجهی وجود دارد. به عنوان مثال ، هزینه های عملیاتی مستقیماً تحت COGS در صورت سود و زیان گزارش می شود. از طرف دیگر ، هزینه های غیر عملیاتی در پایان بیانیه سود و زیان گزارش می شود و از هزینه عملیاتی کم می شود.

  سرانجام ، باید اذعان کرد که ممکن است برخی از هزینه های غیر عملیاتی به عنوان هزینه های عملیاتی در برخی از شرکت ها رفتار شود. صاحبان مشاغل باید احتمال مشابه را بررسی کرده و هزینه ها را بر این اساس مدیریت کنند.