1. 2 حاشیه قاره

حاشیه های قاره ای به منطقه انتقال از زمین به کف دریا عمیق ، یعنی بین پوسته قاره ای و اقیانوسی اشاره دارد. در یک حاشیه فعال قاره ، مرز بین قاره و اقیانوس نیز یک مرز صفحه تکتونیکی است ، بنابراین فعالیت های زمین شناسی زیادی در اطراف حاشیه وجود دارد. سواحل غربی ایالات متحده نمونه ای از حاشیه فعال است که در آن خط ساحلی با مرز بین صفحات اقیانوس آرام و آمریکای شمالی مطابقت دارد. حاشیه قاره ای منفعل در جایی اتفاق می افتد که انتقال از زمین به دریا با مرز صفحه همراه نیست. ساحل شرقی ایالات متحده نمونه خوبی است. مرز صفحه در امتداد میانه آتلانتیک ریج ، دور از ساحل واقع شده است. حاشیه های منفعل از نظر زمین شناسی کمتر فعال هستند. شکل 1. 2. 1 حاشیه منفعل ایده آل را نشان می دهد. هنگام بررسی این رقم و دیگران آن را دوست دارند ، توجه داشته باشید که اغراق عمودی قابل توجهی وجود دارد. مقیاس عمق تقریباً 5000 متر را پوشش می دهد ، در حالی که مقیاس افقی در حدود 300 کیلومتر گسترش می یابد. این باعث می شود ویژگی ها بسیار تندتر از آنچه در واقع هستند به نظر برسند. نوار در پایین شکل 1. 2. 1 نشان می دهد که بدون این اغراق ، حاشیه منفعل چگونه خواهد بود. یک انتقال تدریجی بسیار بیشتر به عمق وجود دارد.

شکل 1. 2. 1 ویژگی های حاشیه قاره ای منفعل (اصلاح شده توسط PW از استیون ارل ، "زمین شناسی فیزیکی").

قفسه قاره ای لبه کم عمق و سیل قاره است. از نظر زمین شناسی قفسه هنوز بخشی از پوسته قاره است ، اما اغلب با رسوبات دریایی پوشانده می شود. به طور متوسط ، قفسه حدود 80 کیلومتر از ساحل امتداد دارد. برخی از حاشیه ها قفسه بسیار کمی دارند ، در حالی که قفسه سیبری در قطب شمال تقریباً 1500 کیلومتر امتداد دارد. عمق قفسه به طور کلی زیر 150 متر باقی می ماند و کف قفسه کاملاً مسطح است. توپوگرافی مسطح نتیجه تغییر در سطح دریا است. در طول تاریخ ، قفسه ها هم زیر آب و هم در معرض دید قرار گرفته اند و با افزایش سطح دریا و سقوط ، عمل موج ، ورق های یخ و سایر فرآیندهای فرسایش سطح قفسه را صاف می کنند. عمل موج و حرکت رسوبات بر روی قفسه این روند هموار سازی را ادامه داده است. قفسه های قاره ای فقط حدود 6 ٪ از سطح اقیانوس را تشکیل می دهند ، اما از نظر بیولوژیکی یکی از ثروتمندترین قسمت های اقیانوس هستند. عمق کم عمق آنها از غرق شدن مواد مغذی جلوگیری می کند و نزدیکی آنها به ساحل ورودی مواد مغذی قابل توجهی را فراهم می کند. قفسه قاره ای در استراحت قفسه به پایان می رسد ، که نقطه ای است که زاویه دریا شروع به شیب تر می کند. استراحت قفسه به طور متوسط حدود 135 متر عمق دارد.

پس از استراحت قفسه ، کف دریا با زاویه ای تندتر (حدود 4 درجه سانتیگراد) به محض فرود آمدن به اقیانوس عمیق می گیرد. این بخش تندتر از حاشیه شیب قاره است و از شکستن قفسه تا 3000-5000 متر گسترش می یابد. در بعضی از مناطق اقیانوس ، دره های بزرگ زیر دریایی در شیب قاره حک شده است. به عنوان مثال ، مونتری کانیون در خلیج مونتری ، کالیفرنیا ، یک کانیون زیر دریایی است که از نظر اندازه با گراند کانیون مشابه است! این دره ها ممکن است توسط جریان های کدورت ، که در اصل زمین لغزش رسوب ، سنگ و سایر بقایای صورت شیب هستند ، حک شود.

در پایین شیب ، افزایش قاره است. این منطقه نشان دهنده جایی است که پوسته قاره با پوسته اقیانوسی ملاقات می کند ، زیرا شیب شروع به سطح پایین می کند تا به طبقه عمیق اقیانوس تبدیل شود. این ظهور شامل یک لایه ضخیم از رسوب انباشته شده از قاره است ، بنابراین دشوار است که بگوییم شیب به کجا پایان می یابد و افزایش شروع می شود.

پس از ظهور ، دشت پرتگاه یا کف عمیق اقیانوس ، بین 4500 تا 6000 متر قرار دارد. دشت Abyssal شامل بیشتر کف اقیانوس است و مسطح ترین منطقه روی زمین است. به دلیل میلیون ها سال تجمع رسوب در قسمت پایین ، که بسیاری از ویژگی های پایین را دفن می کند ، صاف است (شکل 1. 2. 2).

شکل 1. 2. 2 توپوگرافی آتلانتیک شمالی. مناطق کم عمق قاره به رنگ قرمز نشان داده شده است و دشت پرتگاه به رنگ آبی نشان داده شده است. در امتداد سواحل شرقی ایالات متحده ، شیب قاره را می توان به رنگ سبز مشاهده کرد (استیون ارل ، "زمین شناسی فیزیکی").

حاشیه های منفعل ، همانطور که در بالا توضیح داده شد ، دارای قفسه های گسترده ، دامنه های ملایم و افزایش به خوبی توسعه یافته است. از آنجا که حاشیه های منفعل مرزهای صفحه نیستند ، آنها دوره های طولانی از ثبات نسبی را تجربه می کنند که می تواند منجر به توسعه این ویژگی ها شود. حاشیه های فعال ویژگی های مشابهی با حاشیه های منفعل دارند ، اما مرز صفحه بر خصوصیات ویژگی ها تأثیر می گذارد. حاشیه های فعال ، مانند سواحل اقیانوس آرام آمریکای شمالی ، دارای قفسه های باریک تر ، دامنه های تندتر و کمی افزایش ، به ویژه در مرزهای همگرا هستند. سنگرهای مرتبط با مناطق فرورانش به عنوان تله رسوب عمل می کنند ، از تجمع افزایش قاره و نگه داشتن رسوبات از دشتهای پرتگاه جلوگیری می کنند.

* "زمین شناسی فیزیکی" توسط استیون ارل تحت مجوز بین المللی CC-BY 4. 0 استفاده شد. این کتاب را به صورت رایگان در http://open. bccampus. ca بارگیری کنید

منطقه انتقال از زمین به کف دریا عمیق ، یعنی بین پوسته قاره و اقیانوسی (1. 2)

پوسته زمین زیر قاره ها (بر خلاف پوسته اقیانوس) (3. 2)