پروژه اخلاق جنسی فمینیستی

موضوع اسلام و برده داری بسیار گسترده است. این مقدمه مختصر در تلاش برای ترسیم تعامل اساسی آرمانها و واقعیتهای برده داری مسلمانان ، به مناطق خاص زیر می پردازد:

قرآن ، که مسلمانان معتقدند که در قرن هفتم توسط خدا به پیامبر اکرم آشکار شده است ، به بردگان و برده داری مراجعه می کند (به عنوان مثال ، س. 2. 178 ؛ 16. 75 ؛ 30. 28). قرآن مانند گذرگاه های بی شماری در کتاب مقدس عبری و عهد جدید ، مجاز بودن داشتن برده ها را فرض می کند ، که قبل از مکاشفه آن یک عمل تثبیت شده بود. قرآن صریحاً برده داری یا تلاش برای از بین بردن آن را محکوم نمی کند. با این وجود ، تعدادی از مقررات را برای بهبود وضعیت برده ها ارائه می دهد. توصیه می کند بردگان ، به ویژه برده های "اعتقاد" را آزاد کنید (س. 2. 177). دستکاری یک برده به عنوان تجمع برای برخی از رفتارهای خاص (س. 4. 92 ؛ 58. 3) لازم است و آیه دیگری بیان می کند که اربابان باید به بردگان اجازه دهند آزادی خود را خریداری کنند (س. 24. 33).

قرآن همچنین ابزارهای خاصی برای ادغام برده ها ، که برخی از آنها پس از اسیر شدن در جنگ به بردگی گرفته شدند ، در جامعه مسلمانان پیشنهاد می کند. این اجازه می دهد تا برده ها ازدواج کنند (یا برده های دیگر یا اشخاص آزاد ؛ س. 24. 32 ؛ 2. 221 ؛ 4. 25) و صاحبان آن را از برده های زن ناخواسته ممنوع می کند (س. 24. 33). با وجود این محافظت در برابر یک نوع استثمار جنسی ، برده های زن حق اعطای یا انکار دسترسی جنسی به خود را ندارند. درعوض ، قرآن به مردان اجازه می دهد تا به "آنچه دست راست آنها در اختیار دارد" دسترسی جنسی داشته باشند ، به معنای اسیر زن یا برده ها (س. 23. 5-6 ؛ 70. 29-30). این امر به طور گسترده در بین مسلمانان اولیه پذیرفته و مورد استفاده قرار گرفت. به عنوان مثال ، پیامبر اکرم ، یک برده برده (ماریا کوپ) را که به عنوان هدیه فرماندار رومی اسکندریه به او داده شد ، نگه داشت.

قانون سنتی اسلامی (FIQH) به طور قابل توجهی در مورد مواد قرآنی در مورد برده داری توضیح می دهد. بردگی اسیران جنگ به همراه خرید و فروش برده ها تنظیم می شود. در حالی که به بردگی سایر مسلمانان مجاز نیست ، فقها توضیح می دهند که اگر غیرمسلمان پس از بردگی به اسلام تبدیل شود ، او برده باقی می ماند و ممکن است مانند هر برده دیگری به طور قانونی خریداری و فروخته شود.. این مجازات ها می تواند شامل اجبار اجباری برده بدون جبران خسارت به مالک باشد.

قانون اسلامی به منظور تعیین پدر و مادر و یا مالکیت کودکانی که در یک برده زن متولد شده اند ، توجه ویژه ای را به تنظیم عمل ازدواج برده و صعود اختصاص می دهد. یک مرد نمی تواند به طور همزمان صاحب آن شود و با همان برده زن ازدواج کند. صاحب مرد یک برده زن یا می تواند با او با مرد دیگری ازدواج کند ، بنابراین از دسترسی جنسی خود به او چشم پوشی می کند ، یا ممکن است او را به عنوان صیغه خود ، با استفاده از خود جنسی جنسی خود ببرد. هر دو موقعیت تأثیر خاصی بر وضعیت هر کودکانی که او تحمل می کند ، دارد. هنگامی که برده های زن ازدواج می کنند ، هر کودک متولد شده از ازدواج ، برده های متعلق به صاحب مادر هستند ، اگرچه پدر و مادر قانونی برای همسرش تأسیس می شود. در مقابل ، هنگامی که یک استاد برده زن خود را به عنوان یک صیغه به دست می آورد ، هر کودکانی که او تحمل می کند ، فرزندان صاحبش آزاد و قانونی هستند ، با همان وضعیتی که هر کودکانی که در یک ازدواج قانونی با یک همسر آزاد به او متولد می شوند. برده ای که فرزند استاد خود را تحمل می کند ، به یک خجالتی تبدیل می شود (به معنای واقعی کلمه ، مادر یک کودک) ، و حمایت های خاصی را به دست می آورد. از همه مهمتر ، او نمی تواند فروخته شود و به طور خودکار پس از مرگ استاد خود آزاد می شود.

این قوانین در تاریخ مسلمانان چگونه اجرا شده است؟برده داری نزدیک به 1400 سال در اکثر جهان اسلام یک واقعیت اجتماعی بود که تعداد زیادی از برده ها در خدمات داخلی و همچنین تجارت مشغول به کار بودند. برده داری کشاورزی در مقیاس بزرگ ، مانند برده داری مزارع ایالات متحده جنوبی ، به ندرت در جهان اسلام انجام می شد. این امر به دلیل ممنوعیت چنین اشکال کار برده داری نبود ، بلکه به عوامل اقتصادی و جغرافیایی بود. این بدان معنا نیست که برده داری اسلامی سخت نیست ، همانطور که برخی از عذرخواهی کنندگان استدلال کرده اند ، یا اینکه اربابان گاهی اوقات برای بردگان خود وحشیانه نبودند.

با این حال ، برده داری همیشه با وضعیت اجتماعی پایین برابر نبود. در مصر قرون وسطایی ، سلسله Mamluk (به معنای واقعی کلمه "متعلق به") برای مدتی اداره می شد ، با بردگان نظامی مأمور که برای اداره دیگران بالا می روند. سربازان برده سربازان (Janissaries) عثمانی ها نمونه دیگری هستند. نکته جالب توجه موردی است که صیغه های سلطنتی که از نفوذ چشمگیر برخوردار بودند و در سده های بعدی امپراتوری عثمانی ، ثروت قابل توجهی را به خود اختصاص داده اند.

مسئله برده داری در جوامع مسلمان صرفاً تاریخی نیست بلکه اثرات معاصر را به ویژه در مناطق خاصی از آفریقا و کشورهای حوزه خلیج فارس دارد. به عنوان مثال برخی از ملل مسلمان اکثریت - عربستان سعودی - از آخرین برده داری برده داری در قرن بیستم بودند. اثرات جلیقه ای برده داری داخلی هنوز در برخی از کشورهای حوزه خلیج فارس در عدم موفقیت پلیس و قانونگذاران برای محافظت از کارگران خانوار مهاجر در برابر سوء استفاده های احتمالی کارفرمایان وجود دارد. زنان شاغل به عنوان خدمتکار و پرستار بچه ها در برابر اجبار جنسی یا ضرب و شتم های شدید متوسل نمی شوند. در بعضی موارد ، کسانی که فرار کرده اند و به پلیس پناه آورده اند به زور به کارفرمایان خود بازگردانده شده اند. توجه به این نکته حائز اهمیت است که این زنان از نظر قانونی به بردگی نیستند ، و آنها به طور کلی جبران خسارت را برای کار خود دریافت می کنند که وضعیت آنها را از نظر کسانی که در اسارت بدهی هستند متمایز می کند. با این حال ، به دلیل پذیرش کنترل بر تحرک آنها (کارفرمایان غالباً گذرنامه های خود را می گیرند) و امتناع از مقامات اجرای قانون برای پاسخ به شکایات بدرفتاری ، آنها به ویژه در معرض سوء استفاده قرار می گیرند.

در برخی از کشورهای آفریقایی ، برده داری واقعی ادامه دارد. تلاش های مکرر برای غیرقانونی بودن برده داری در موریتانی تأثیر کمی نداشته است. جدیدترین اعلامیه لغو ، در سال 1980 ، تا حد زیادی ناکارآمد بوده است ، و 90،000 موریتانی سیاه پوست اساساً برای صاحبان عرب/بربر به بردگی باقی مانده اند (استناد). در سودان ، اسیران مسیحی در جنگ داخلی در حال انجام ، غالباً به بردگی می روند ، و زندانیان زن اغلب از نظر جنسی مورد استفاده قرار می گیرند ، در حالی که اسیران مسلمان خود ادعا می کنند که قوانین اسلامی به آنها اجازه می دهد (استناد).

وجود واقعی و شبه برده داری به هیچ وجه برای جهان اسلام منحصر به فرد نیست. برده داری و شیوه های مانند برده داری در کشورهای متعدد در سراسر جهان یافت می شود. علاوه بر این ، آنها در همه جای جهان اسلام یافت نمی شوند. عوامل اقتصادی و اجتماعی خاص و سیاسی وجود دارد که به پاسخگویی به وجود آنها کمک می کند. با این وجود ، ادعای توجیه مذهبی برای برده داری در برخی از این موارد باعث می شود که آنها به ویژه برای پرداختن به آنها فوری کنند.

در حالی که اکثریت قریب به اتفاق مسلمانان معاصر قبول دارند که در دنیای مدرن جایی برای برده داری وجود ندارد ، یک انتقاد قوی داخلی از شیوه های برده داری گذشته یا حال وجود ندارد. در حقیقت ، مسلمانان مدرن عموماً توجه کمی به تفکر یا بحث در مورد موضوعات مذهبی ، اخلاقی و حقوقی مرتبط با برده داری دارند ، شاید به این دلیل که تصدیق و مقابله با مجوزهای کتاب مقدس و سنتی برای آن دشوار است. با این وجود ، می توان برده داری (و همچنین سایر اشکال نابرابری اجتماعی ناخالص) را به عنوان مغایر با احکام اساسی قرآن عدالت و برابری بشر در برابر خدا ، تجزیه و تحلیل کرد. بردگی انسانها به سایر انسانها ، در واقع حاشیه ای از جهان بینی قرآن است. در مقابل ، برده داری از یک نوع متفاوت از نظر مفهومی اساسی است: وضعیت هر مسلمان به عنوان یک برده در برابر خدا یک برده داری است که هرگز نمی تواند از بین برود.

محتوای تحلیلگر ارشد تحقیقاتی کیسیا علی ، FSE 2/2/2004 تجدید نظر کرد